SEARCH

IBIZA #2: ZWEVENDE KIP

IBIZA  #2: ZWEVENDE KIP

IBIZA #2: ZWEVENDE KIP

“En…..” vraagt iemand uit Nederland “is het niet te zweverig daar?” Ik glimlach. Zweverig, dat woord hoor ik de laatste tijd vaker. Meestal in relatie tot mijzelf. Ik vraag: “Wat bedoel je precies met zweverig?” “Nou, dat je met allemaal hippies op een steen zit te mediteren ?” De glimlach op mijn gezicht verandert in een grijns.

Ok, dit is mijn eigen schuld. Voor ik wegging heb ik gezegd dat ik een maand lang op een steen ging mediteren tussen de hippies. En daarmee heb ik misschien een wat onrealistisch beeld geschetst van Ibiza en mijn verblijf hier. De hippies die ik tot nu toe gezien heb waren gewoon aan het werk. En sinds ik hier ben, heb ik nog geen geschikte steen gevonden die past bij het plaatje van “ik-zittend-op-een-steen-in-volledige-rust-urenlang-mediterend”. Wat op zich wel een unicum zou zijn als ik dat zou volhouden.

Thuis in Nederland heb ik een mooi meditatieplekje. Compleet met Boeddha, kaarsje en vers bloemetje. Daar pak ik elke dag een momentje voor mezelf. Comfortabel op een meditatiekussentje met een dekentje om me heen. Het geeft me rust aan het begin van de dag en houd mij met beide benen op de grond. En, heel fijn, het stopt de maalstroom van gedachten en ideeën die mijn hoofd nogal eens overbevolkt.

Nu ben ik op Ibiza. Het eiland van de mindfulness, meditatie en yoga. Ik heb nog niet één keer gemediteerd. Sterker nog, ik heb als een kip zonder kop het hele eiland over gescheurd om toch vooral nergens een markt of event te missen. Mijn bagage heeft zich wonderlijk verdubbeld omdat het allemaal zo leuk is. Mijn hoofd draait overuren van alle winkels, stranden en eettentjes die ik nog wil bezoeken zodat ik een mooie lijst van hotspots heb om weer over te bloggen. Om nog maar niet te spreken van alle mensen die ik wil bezoeken en de spirituele kant van het eiland die ik ook nog wil onderzoeken.

Ik ben er net en nu al tijd te kort. Ik haal diep adem. Mijn “leven in het nu gevoel” wat ik in Nederland heb, ben ik hier even totaal kwijt. Mijn hoofd is licht van de onrust in mijn lijf en dat voelt voor mij als zweverig. En daar wordt ik heel onrustig van.

Dus neem ik me voor om morgen de dag te beginnen bij de oude boom waar ik elke dag langs sjees. Zittend op mijn beeldige, net gekochte, Indiase kleedje. Mezelf verwennen met een meditatie moment om lekker te kunnen aarden en te vertragen. Zodat ik niet als een zwevende kip over dit eiland scheur maar het ook echt ga beleven, voelen en vinden.

Wordt vervolgd….

With love and a smile, Marjolijn

 

 

You May Also Like